Co to jest Karate?

Karate cieszy się aktualnie szeroką popularnością na całym świecie. Często spotykamy je w książkach, filmach i w telewizji. Niewielu jest ludzi, którzy nie widzieli pokazu łamania cegieł czy desek przy pomocy pięści, bądź sceny filmowej w której jeden tylko człowiek, pokonuje gołymi rękami czeredę uzbrojonych przeciwników.

Karate jednak jest czymś więcej.

Rozwinięte przeszło tysiąc lat temu, jako forma walki bez użycia broni, z zastosowaniem naturalnych dla człowieka środków walki, tj. pięści, łokci, kolan, stóp i głowy, stało się szkołą hartowania charakterów, sposobem na doskonalenie cech psychicznych poprzez rygorystyczny trening cielesny. Jest drogą umożliwiającą osiągnięcie jedności ducha i ciała.

Jeśli brzmi to zbyt abstrakcyjnie, posłużmy się bardziej obiegowymi określeniami. Oprócz wzmocnienia ciała i poprawienia szybkości, siły i koordynacji, karate zwiększa czujność i samoświadomość. Uczy także zaufania - nie zarozumiałości, czy zuchwałości - ale głębokiego zaufania we własne siły i zdolności. A z ufnością przychodzi opanowanie i poczucie wewnętrznego spokoju.

To właśnie jest prawdziwe karate. Karate, które można praktykować przez długie lata, nawet wtedy, kiedy nie jest się już zdolnym do rozbijania cegieł.

Wszystko jednak musi mieć swój początek, a wielkich rzeczy nie da się dokonać w ciągu kilku dni. W karate początkiem są formy fizyczne - uderzenia pięścią, kopnięcia i bloki, nauka przyjmowania określonych pozycji i poruszania się w nich, obroty ciała, wyskoki, uniki etc. Istnieją również zaawansowane techniki, które umożliwiają biegłemu karatece wykonanie, zdawałoby się, niemożliwych wprost wyczynów.

W zaawansowanej formie karate łączy energię fizyczną z doświadczeniami psychologicznymi, w coś, co odczuwane jest przez większość mistrzów, jako potężna siła napędowa. Podczas gdy siła zewnętrzna jest naturalną konsekwencją intensywnego treningu, niesamowite demonstracje tameshiwari są raczej rezultatem siły wewnętrznej - skutkiem szkolenia opartego o współczesną wiedzę oraz efektem zastosowania metod wypracowanych setki lat temu w dalekowschodnich klasztorach.